نینوا

تکریم منتظَر

یکی از مسائلی که گاهی سؤال می‌شود این است که چرا موقع شنیدن نام حضرت یا ذکر نام ایشان از جا برمی‌خیزیم. در روایتی آمده است که امام رضا(ع) خود موقع ذکر نام امام زمان(عج) از جا بلند می‌شدند و دست مبارکشان را روی سر می گذاشتند همین مضمون در مورد امام صادق(ع) نیز بیان شده است وقتی علت را از امام صادق(ع) می‌پرسند حضرت قریب به این مضمون می‌فرمایند قائم ما غیبتی طولانی دارد که مردم از وجود ظاهری او بی‌بهره‌اند آنها وقتی نام امام شان را می‌برند امامشان به آنها توجه می‌کند و بهتر آن است  وقتی انسان بلند مرتبه  عنایت و لطف می‌کند انسان از جا بلند  شود تا مراتب احترام را به آن شخص داشته باشد.

مطلب دیگر که لازم است ما همواره از باب پیروی از امام زمان(عج) به آن توجه داشته‌باشیم این است که حضرت در زمان غیبت صغری نواب خاصی داشتند که ما آن زمان را درک نکرده‌ایم و طبعاً وظیفه‌ای نیز در مقابل آنان نداریم در زمان غیبت کبرای نیز حضرت نائبانی دارد که به طور عام این منصب بدانها داده شده است.

نائبان عامه حضرت عبارتند از فقهای جامع الشرایطی که در روایت بدانها توصیه شده است آنها کسانی هستند که حکومت برجامعه‌ی اسلامی نیز وظیفه‌ی آنان است که اگر شرایط این حکومت برآنها فراهم شود دارای مقام ولایت خواهند شد و اطاعت از این ولی‌فقیه در راستای اطاعت و پیروی از امام زمان می‌باشد زیرا اوست که مارا توصیه به پیروی از چنین افراد با فضیلت و بلند مرتبه‌ای نموده است پس برماست که همواره در این مسیر قدم برداریم و خود را ملزم به اطاعت و حمایت از ولی‌فقیه بدانیم تا خود را در صف شیعیان و محبّان و مطیعان واقعی امام عصرمان قرار دهیم.